Wizja, która nawiedziła bohaterów
Treść
Nagle wokół was z ciemności wydobywa się kobiecy głos (Lutheria). “A więc… wasza wielka wyprawa się rozpoczęła. Zostaniecie bohaterami, prawda? Śmiertelnicy są tacy dumni.” Światło rozświetla ciemność, oświetlając smutną i żałosną postać starca przywiązanego do pala. “Spójrzcie na tego. Rozpada się na kawałki: sztywne stawy, zwiotczała skóra, zęby przepadły. Życie praktycznie z niego ucieka.” Atramentowo czarne cienie opadają na starca. Wzdryga się i wierci. Wpada w panikę gdy coś się zbliża - coś czego nie widzicie. “Tak, jego smutne śmiertelne życie wycieka. Ale zastanawiam się, co stanie się z jego duszą?” Starzec szarpie za swoje więzy i krzyczy w swój knebel gdy nóż rzeźniczy opada w jego stronę, a wy budzicie się z koszmaru, skąpani potem.