Przez pewien czas dzieci Thylei i Kentimane żyły razem w pokoju. Jednak Lutheria i Sydon nadal knuli.
Versi Pierwsza, znana ze zdolności przewidywania przyszłości, była jednym z najpotężniejszych Tytanów. Lutheria i Sydon wiedzieli, że stanowi ona największe zagrożenie dla ich planów. Versi mogła dostrzec wszystkie intrygi i niebezpieczeństwa pochodzące z Thylei. Dlatego Lutheria sprowadziła niszczycielską moc spoza tego świata, by pozbyć się siostry. Versi Pierwsza nie miała szans w starciu z pędzącym meteorytem. Jej dusza została wchłonięta przez odłamki gwiezdnej skały, które rozrzucone zostały po całej krainie.
Hergeron Pierwszy, drugi najstarszy brat, bóg Siły i Waleczności, zapłonął gniewem po śmierci siostry. Wiedziony żądzą zemsty, sięgnął po Ostrze, wykute niegdyś przez Talieusa Pierwszego na prośbę Versi. Chciał nim pokonać Sydona i pomścić śmierć siostry. Jednak Ostrze nie było ukończone, a Sydon wchłonął większość mocy zniewolonego Talieusa. Sydon pokonał Hergerona i uwięził go pod ogromną wieżą (Praxys), przykuwając go łańcuchami, tak że cały ciężar budowli na zawsze spoczął na jego potężnej szyi i barkach.
Pozostała trójka rodzeństwa, zdając sobie sprawę z potęgi Sydona, postanowiła zaatakować Lutherię. W tajemnicy udali się na jej wyspę, lecz Bogini Śmierci zastawiła pułapkę na swych krewnych. Poprzez rytualną ofiarę tysiąca bazyliszków stworzyła w sercu swego królestwa rozległą kałużę trującej krwi. Gdy najeźdźcy postawili stopę na wyspie, uruchomili magiczne osłony, które uwolniły moc plugawej sadzawki w śmiercionośnej eksplozji, natychmiast zamieniając dwoje z nich w kamień. Jedynie Chalcia Pierwsza, Bogini Szybkości, zdołała uciec.
Lutheria postanowiła ukryć schwytane rodzeństwo. Tytan Piękna, Yala, została wrzucona do Ojca Potworów, skąd trafiła do Hadesu. Goloron zaś, Tytan Mądrości, został ukryty na wyspie, na której wkrótce powstało wspaniałe Królestwo Syren.
Wiedząc, że Bliźniaki przyjdą po nią, Chalcia schroniła się pod ogromnym wulkanem na jednej z wysp. Tam mogła wykorzystać swą szybkość i zwinność, by przetrwać w labiryncie tuneli i korytarzy lawowych. Gdy Sydon dowiedział się o nieudanym ataku na swą siostrę-żonę, wpadł w furię. W ślepej wściekłości przywołał potężną burzę, która uderzyła we wszystkie wyspy Thylei, próbując zalać komnaty, w których ukrywała się Chalcia.
Burze groziły zniszczeniem samej Thylei, na co Kentimane nie mógł pozwolić. Kentimane dotąd pozostawał neutralny w walkach swych dzieci, lecz gdy bezpieczeństwo Thylei zostało zagrożone, musiał interweniować. Uciszył burze i zabronił Sydonowi i Lutherii niszczenia wulkanu, który chronił Chalcię. Sydon nie chciał, by Chalcia uniknęła kary, lecz nawet on nie był na tyle silny, by przeciwstawić się swemu ojcu. Lutheria, jak zawsze przebiegła, znała inny sposób zemsty.
Łącząc swą moc z mocą skradzioną pokonanym Tytanom, Bliźniacy sięgnęli w głąb Thylei. Przesuwali skały i kamienie, uważając, by nie naruszyć wysp na powierzchni, zamykając jeden po drugim tunele i komory pod wulkanem.
Chalcia uciekała przed nieustępliwym zagrożeniem, zepchnięta coraz głębiej pod ziemię. W końcu nieuchwytna Bogini Szybkości została uwięziona w niewielkiej komnacie w sercu Wyspy Ognia. Po zamknięciu wszystkich wyjść, ściany zaczęły się zaciskać, a płonąca lawa sączyła się przez szczeliny w podłodze i suficie. Zamiast zmiażdżyć Chalcię, Bliźniaki zatrzymali się w ostatniej chwili i pogrzebali swą siostrę żywcem w krypcie pełnej żaru i trujących oparów.